Keske olmasaydı hicbiri.. Ben simdi gidiyorum..
Ve gidisimden once son kez, sana ilk kez soylemek istediklerim var..
İci bos gibi gorunse de cumlelerim, ordan sadece gozunle okudugunda anlayamayacagını ve hissedemeyecegini bilmeni isterim..

Keske tanımasaydım seni.. Keske bildirmeseydin kendini bana, hic bilmeseydim seni..
Acıya alıstıkca baglanıyormus insan, dogruymus.. Kim sever ki diyordum acıyı, kendimi tanımıyormusum meger..
En acısı da bunu ogrendim senden.. Kendimi yeni tanıdım, yuzlestim korkularımla..
Deger vermekten, incinmekten ve acımaktan korkmuyorum artık..
Cunku zannettigim gibi; Bundan daha cok deger veremezdim, daha cok incinemez ve daha cok acıyla yuzlesemezdim..

Basit degil hicbirsey..
Bir ilk olacak kadar ciddi.. Cogu gercegi bir hayal ugruna silip kenara atabilecek kadar yogun.. Kolay hic degil..
Yalnız simdi.... Uzulmuyorum..
Bilmeni isterim, sana deger bicmiyorum.. Seni sorduklarında bana; sıradan birisi diyorum.. Basit olan sendin..
Hayır, bunlar benim cırpınıslarım degil.. Simdi farkettiklerim..
O sisli hava dagıldıgında yuzume carpanların bıraktıgı izler bunlar..
Senin gerceklerin bunlar.. İyi dinle, anla.. Bu gidisim ve sana ilk yazısım..

Degerli olanları kaybettim ve sen kaybettin.. Kaybeden sendin, bilmiyordum.. Ama bilmeni isterim; mutlu ol hayatta, bunu diliyorum..
Kızmam gereken birseyler mi olmalı, ofkelenmeli miyim.. Nefret mi etmeliyim senden.. Hayır hicbiri..
Ben degildim hatalı olan.. Sendin belki aklını basına alamayan.. Bir anlık yitisimdi, bir anlıktı olan biten, yokolup giden..

Ne kadar zor olsa da bu sefer elimden akıp gitmeyecek harfler, sımsıkı yakaladım onları.. İyi oku, anla..
Zoru basardın, kutluyorum.. Kendimi ise, kınıyorum.. Satırlara bos gozlerle bakma..

Ben bunun yalan olduguna da inanmıyorum.. Sadece boyle olması gerektigini biliyorum, elimden gelen hicbirsey yok..
Hersey sahte olsa, suslemelerle de dolu olsa sozler.. Ben bos olduguna inanmıyorum..
Hayır, inanmak istediklerim yok benim.. Nasıl goruyorsam oyle yorumlamıyorum olanları.. Ben sozun erine inandım, onun gorduklerine inandım..
Ona bizi gosteren ki; gordugumuzu de gormedigimizi de bilen.. Ve yine bilmeni isterim; sana degil, ona guveniyorum..

Yeter artık.. Bunları anlamıs olmak fazlasıyla yetecektir sana.. Soylemediklerimin, anlayamadıklarının, anlatamadıklarımın, aklında kalanların, sorularının cevabı bunlar..
Birkac vaktin ozeti bunlar.. Bir gönlün hasatı hepsi..
Evet, bitti.. Fazla yormak istemedim seni, hicbir zaman.. Kısaca,

Hoscakal...